Yorgun tıp öğrencisi oda arkadaşları, bilimsel merakın ilkel arzuları alevlendirmesiyle insan anatomisini bizzat keşfetmek için ders kitaplarını bir kenara bırakırlar. Klinik bilgi, uygulamalı araştırmaya dönüşürken, beyaz önlükler yere düşer; parmaklar daha önce sadece diyagramlarda incelenen erojen bölgeleri takip eder. Daire, tıbbi hassasiyeti zevk noktalarına uygularken, pratik deneylerle hassas sinir uçlarını keşfederken, çalışma alanından duyusal bir laboratuvara dönüşür. Çeşitli uyaranlara verdikleri tepkileri belgelendirirken, tıbbi terminolojinin yerini inlemeler alır ve ortak yaşam alanlarını, hem deneklerin hem de araştırmacıların rollerini coşkuyla değiştirdiği samimi bir araştırma tesisine dönüştürürler.