Bir sağlık çalışanı, rutin bir fiziksel muayene olarak başlayan süreçte etik sınırları aşıyor. Tıbbi gereklilik kisvesi altında, doktorun parmakları hassas bölgeleri ve açıklıkları, neredeyse ihlal sınırında olan klinik bir hassasiyetle yokluyor. Çaresiz hasta, vücudunun will not hear of santimi giderek daha samimi bir şekilde incelenirken istemsiz tepkiler veriyor. Muayene, sağlık çalışanının dokunuşlarının uygunsuz bir şekilde uzamasıyla uğursuz bir şeye dönüşüyor ve hastayı, güven konumunu istismar eden birinin insafına bırakan bir güç dinamiği yaratıyor.