คนไข้โคลอี้ ยอมจำนนต่อการตรวจทางนรีเวชเฉพาะทางของดร.ฮอฟฟ์แมน ร่างกายของเธอถูกตรึงไว้ด้วยที่วางเท้าเหล็กเย็นๆ ที่ยิ่งทำให้เธอรู้สึกเปราะบางมากขึ้น บรรยากาศในคลินิกเปลี่ยนไปเป็นสนามแห่งความรู้สึกสุดขั้ว เมื่อผู้เชี่ยวชาญทำการตรวจด้วยวิธีการที่รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ นิ้วที่สวมถุงมือของเขาสอดเข้าไปลึกๆ ขณะที่เฝ้าสังเกตปฏิกิริยาของเธอด้วยความแม่นยำอย่างไม่แยแส การตรวจจบลงด้วยการบำบัดด้วยไฟฟ้าที่กระตุ้นความรู้สึกอย่างมาก เมื่อเจลนำไฟฟ้าถูกทาลงบนผิวหนังที่ไวต่อความรู้สึกที่สุดของเธอ คลื่นกระแสไฟฟ้าที่ควบคุมได้พุ่งผ่านระบบประสาทของเธอ แต่ละครั้งที่กระตุ้นจะส่งความรู้สึกสุขปนเจ็บปวดไปทั่วร่างกายที่สั่นเทาของเธอ สภาพแวดล้อมที่ปลอดเชื้อนั้นแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับปฏิกิริยาตามธรรมชาติของโคลอี้ การดูแลทางการแพทย์และการสำรวจทางด้านกามารมณ์ผสมผสานกัน ทำให้ทั้งคนไข้และผู้ทำการรักษาต่างหายใจไม่ออกและพึงพอใจอย่างยิ่ง