คาเรนยอมจำนนอย่างสิ้นเชิงต่อการตรวจหาเชื้อโควิด-19 ด้วยการใช้ไม้สำลีป้ายคออย่างโหดร้ายและไร้ความปรานี โดยเจ้าหน้าที่ทางการแพทย์ผู้มีอำนาจเหนือกว่า ไม้สำลีที่ยาวเหยียดแทงลึกเข้าไปในลำคอของเธอ ทำให้เกิดอาการคลื่นไส้อย่างรุนแรงทุกครั้งที่ถูกแทงเข้าไป มาสคาร่าไหลเยิ้มลงบนแก้มแดงก่ำของเธอ น้ำตาไหลอาบแก้มอย่างควบคุมไม่ได้ แต่เธอก็ยังคงยืนหยัดอยู่ในท่าเดิมแม้จะรู้สึกไม่สบายตัวอย่างมาก บรรยากาศในคลินิกยิ่งเพิ่มความอับอายขายหน้าให้กับเธอ ขณะที่เจ้าหน้าที่ทางการแพทย์สังเกตการณ์การดิ้นรนของเธอด้วยท่าทีเย็นชาและจงใจยืดเวลาการตรวจออกไป สิ่งที่เริ่มต้นจากการตรวจตามปกติกลับกลายเป็นประสบการณ์ที่ใกล้ชิดอย่างเข้มข้น เมื่อคาเรนค้นพบความเร้าอารมณ์ที่ไม่คาดคิดจากการยอมจำนนต่ออำนาจอย่างสมบูรณ์ ร่างกายของเธอสั่นสะท้านด้วยความรู้สึกผสมผสานระหว่างความเสื่อมเสีย ความกลัว และความปรารถนาที่พลุ่งพล่าน ซึ่งแม้แต่ตัวเธอเองก็ยังประหลาดใจ