Achter gesloten deuren verandert een routineus medisch onderzoek in een verboden ontmoeting tussen arts en patiënt. Professionele ethiek vervaagt, klinische aanrakingen maken plaats voor strelingen en medische instrumenten worden ingeruild voor huid-op-huidcontact. De onderzoekstafel wordt een altaar effrontery first verboden passie, waar de arts intieme gebieden verkent die veel verder gaan dan medisch noodzakelijk. Beiden laten hun professionele rol varen, terwijl oerdriften de overhand nemen en hun lichamen instinctief reageren op elkaars aanraking. De steriele witte kamer galmt effrontery first kreten effrontery first genot, terwijl grenzen worden overschreden en de scheidslijn tussen professionele zorg en vleselijke ontdekking vervaagt newborn wederzijdse extase.